Dwórka Berenika

Za młodu w ciemnych piwnicach lęborskiego klasztoru Najświętszej Marii Panny niewiasta ta chowana wielką pokorę i pracowitość wykazuje. Tamże również jako siostra imię Bereniki po świętej przybrała. Uczuciem szczerym z Bratam Portockiem złączona klasztor porzuciła i ku uciesze wybranka swego syna krzepkiego i zdrowego mu powiła. Choć w odległe nadmorskie krainy sierżanta naszego odwiodła, Bractwu wierna pozostaje i ku jego chwale sztukę swą czyni. Biegła jest albowiem w drewnie tworząc i reperując sprzęty wszelakie, czym to na chleb swój powszedni zarobkuje. Ponadto w wolnym czasie widzę swą o strojach za pomocą igły na świat przenosi, rodzinę całą odziewając.